Bezoek Holt Maros ( Lunca Mures)

Geschreven door Jeanine van Maanen op . Gepost in College van diakenen

Bezoek Holt Maros ( Lunca Mures) t.g.v. opening van de aula.IMG 3264
Zondag 29 mei j.l. was het dan zo ver! Na vele jaren van voorbereiding en hard werken werd de nieuwe aula op de begraafplaats in Holt Maros/ Lunca Mures, geopend.
Velen onder u zullen weten waar ik het over heb. Maar ik verwacht dat ook een grote groep dat niet weet. Daarom vertel ik u graag wat meer over wat hieraan vooraf ging.

Jarenlang was er een vriendschappelijke band tussen uw Maranathakerk en het dorp Lunca Mures, ook wel Holt Maros. ( Hongaars) .Het dorp ligt in Transsylvanië, Roemenië. Het is het Hongaars sprekende deel in Roemenië. Ooit hoorde dit deel bij Hongarije. De Hongaarse traditie is dan ook nog sterk aanwezig in dit gebied. In de Maranathakerk was een groep leden bijzonder actief voor hulpverlening in dit dorp. Op allerlei gebied, kleding, medicijnen, veel hulp voor het kindertehuis Tulipan, schoolmeubilair, hulp op maat in gezinnen, noem maar op. Er zijn vriendschappen voor het leven ontstaan. Op den duur zijn er ook jongeren uitwisselingen geweest tussen beide dorpen, wat zelfs huwelijken heeft doen ontstaan.

Een aantal jaren geleden kwam er een formeel einde aan dit contact. Juist in die periode ontvingen we van een overleden gemeentelid een legaat. Wens van de overledene was dat dit legaat zijn bestemming moest krijgen in Roemenië. Als kerkenraad vonden we het toen mooi het bedrag dan juist nog te besteden in ons zusterdorp Lunca Mures. We vonden een prachtige bestemming, omdat de E.U. besloot dat ook in de kleine dorpen een aula moest komen. Bij overlijden waren de mensen tot nu nog in de huizen. En omdat er geen koeling aanwezig is en de temperaturen vaak hoog oplopen in de zomermaanden, werd dat steeds meer een niet wenselijke situatie. Voor de dorpen een vooruitgang, maar ook financieel bijna niet haalbaar. Doordat wij Lunca Mures nu konden helpen met ruim 10.000 euro, werd het wel haalbaar. Ook de inwoners hebben hun schouders eronder gezet en actie gevoerd.

Het heeft lang geduurd voordat de bouw concreet werd, een project als dit is niet eenvoudig te realiseren. Dat heeft met allerlei regelgeving, bureaucratie, corruptie en geen ervaring te maken. We hebben ons door de jaren heen zo nodig bemoeid en hebben veel geduld gehad. We willen de kerkenraad van Lunteren hierbij nogmaals bedanken voor het ook door hen betoonde begrip. Er heeft zelfs , op initiatief van de inwoners van Lunca een totale wisseling plaatsgevonden van de bouwcommissie om de realisatie gezond en transparant te houden. Dat is een doorbraak geweest , daarna ging de bouw en afhandeling voorspoedig.

Juist daarom zijn we trots op de inwoners van Holt Maros, maar bovenal God dankbaar dat we samen tot dit prachtige resultaat konden komen. Namens de Maranathakerk en de vriendengroep Lunteren/Holt Maros mocht ik aanwezig zijn. Er was een dankdienst in de kerk met vele genodigden. Ik heb veel groeten en onze blijdschap overgebracht. Gesproken over het feit dat we niet alleen voldoen aan de wetten van de E.U., maar ook gehoor geven aan de christelijke opdracht zorg te dragen voor onze doden. Door de jaren heen zijn ons als vriendengroep ook dierbaren ontvallen in Holt Maros en hebben we tijdens de begrafenissen gezien met hoeveel liefde en traditie ook daar invulling wordt gegeven aan deze opdracht.

Ik heb de wens uitgesproken dat de aula een huis van hoop mag zijn. Waar de mensen die daar samen komen in verdriet, woorden mogen horen van troost. Met de belofte die we vinden in Openbaringen: En God zal alle tranen van hun ogen afwissen, en de dood zal niet meer zijn, noch rouw, noch gekrijt, noch moeite zal meer zijn, want de eerste dingen zijn weggegaan. Zie , Ik maak alle dingen nieuw.

Daarna wandelden we in stoet naar de begraafplaats, na de linten te hebben doorgeknipt, mocht een ieder het gebouw bekijken. Ook het indertijd door Johannes Orgelbouw geschonken orgel kreeg hier weer een bestemming.

Het was jammer dat de opening juist op een moment viel dat veel vrienden niet konden afreizen, we hopen later nog eens met elkaar te gaan. In de kerk heb ik hun namen genoemd en natuurlijk in het bijzonder die van Wim Bouw. Wim heeft zoveel harten geraakt , ook daar in Holt Maros, hij kwam er zo ontzettend graag.
Is de klus nu geklaard? Nog lang niet, kan ik u zeggen.

Heel graag willen we nog actie voeren voor een geluidsinstallatie en twee koelinstallaties. Giften hiervoor zijn bijzonder welkom, of wellicht heeft u een tip.
En daarnaast brengen we zo mogelijk nog steeds kleding, medicijnen en zaken als rolstoelen, hoog laag bedden, rollators, wandelstokken, incontinentiemateriaal etc. naar het dorp. Het gaat steeds beter in Roemenië. Maar het is nog steeds zwaar voor de mensen om rond te komen en helemaal de bijzondere kosten zijn voor velen nog onbetaalbaar. Thuishulp zoals wij dat kennen is er niet, men moet zelf zorgdragen voor de zieken thuis. Hulpmiddelen zijn dan ook meer dan welkom.

Vrienden voor het leven zijn we geworden, dus we gaan gewoon door. Dus mocht u materialen hebben die geschikt zijn voor deze bestemming, dan horen wij het graag.
Aan het eind van de week hebben we nog een BBQ gehouden met alle mooie pubers uit Tulipan. Ze zijn nu allemaal rond de 16 jaar en het was zo leuk ze weer te ontmoeten.

Heeft u vragen , ik hoor het graag,
Namens de vrienden van Holt Maros/Lunca Mures een hartelijke groet,
Jeanine van Maanen (Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.)