Vanuit de pastorie...

Geschreven door Ds. Jaap Hansum op . Gepost in Predikanten

De afgelopen periode heb ik af en toe iets van zorg geproefd bij sommige gemeenteleden. Die zorgt betreft de huisstijl van onze gemeente. Iedere gemeente ontwikkelt door de jaren heen iets van een eigen manier van doen die vertrouwt aanvoelt en er ook aan bijdraagt dat je je in je eigen gemeente thuis voelt. Dat thuisgevoel komt voor sommige gemeenteleden wat onder druk te staan als er hier en daar dingen (beginnen te) veranderen. Sommige gemeenteleden steken bijvoorbeeld bij het zingen van een lied weleens de handen in de lucht. Soms wordt er rond een kerkdienst in de wandelgangen door een gemeentelid gebeden voor een ander gemeentelid. Het zijn uitingsvormen van vrijmoedigheid die hier en daar ook vragen oproepen. Zijn dit de eerste tekenen van nog veel meer veranderingen?

Betekent dit dat ik vroeg of laat ook zal worden aangezet tot wat niet bij mij past? En kan ik me dan nog wel thuis blijven voelen in mijn eigen kerk? Het is heel begrijpelijk dat zulke vragen opkomen en het is ook belangrijk dat ze kunnen worden gesteld. Dit is denk ik precies waar iedere gemeente voor bedoeld is. Om met een groep mensen die heel verschillend zijn en elkaar niet hebben uitgekozen maar wel aan elkaar zijn gegeven als broers en zussen ons te oefenen in elkaar leren verdragen en zelfs in elkaar liefhebben. En dat is in een gemeente waarin de huisstijl en manieren van doen streng worden bewaakt een ander gebeuren dan in onze gemeente waar wij heel bewust ervoor hebben gekozen om de verscheidenheid aan geloofsbelevingen te omarmen en te zien als een verrijking.

In onze open confessionele gemeente verandert de huisstijl in iedere generatie wat mee onder invloed van bijvoorbeeld de geloofstaal van een nieuwe generatie, de tijdgeest, de aanwas van nieuwe gemeenteleden, de stijl van de voorganger, geestelijke groei etc. De manier van doen in de Maranathakerk van vandaag is op heel wat punten sterk veranderd ten opzichte van pakweg 15 jaar geleden en met de meeste van deze veranderingen kan ieder gemeentelid prima overweg.

Een vraag die onder dit alles ligt is denk ik de vraag naar veiligheid. Blijft onze gemeente een plek waar ieder van ons zich ook thuis kan blijven voelen en zijn of haar geloof kan blijven beleven en uiten op een manier die aansluit bij iemands persoonlijkheid, temperament etc.? Om elkaar die veiligheid te bieden hebben we in ons beleidsplan enkele leefregels geformuleerd. Enkele van deze regels zijn echt helpend in en omgaan met elkaars verschillen. Zoals deze: We zien elkaar als unieke mensen ieder met eigen gaven en grenzen. Het betekent dat ik de ander niet iets opleg of opdring wat niet bij die ander past. En ook dat ik de ander de ruimte bied voor vormen van beleven of uiten die eigen zijn voor hem of haar. Een andere leefregel is: We willen de ander ontmoeten, dat is: bewust de ander te zien, te waarderen en lief te hebben. Concreet zou dit kunnen betekenen dat als ik iets tegenkom wat mij een ongemakkelijk gevoel geeft ik daarover met die ander in gesprek probeer te gaan om zo die ander te leren begrijpen en wellicht ook meer te waarderen. En waar het kan mijn gedrag wellicht wat meer afstem op die ander. En een derde leefregel die verder helpt is: We schenken elkaar vertrouwen. We proberen elkaar te vertrouwen in onze gezamenlijke liefde voor onze gemeente en onze gezamenlijke verantwoordelijkheid om onze gemeente verder op te bouwen. Zuinig zijn op wat bewaard en gekoesterd dient te worden. En anderzijds ook samen de moed hebben om waar nodig nieuwe wegen in te slaan om ook voor volgende generaties een geestelijk thuis te kunnen zijn en blijven. Door samen in gesprek te blijven zijn we vast in staat om steeds goed te kunnen blijven onderscheiden tussen bewaren en vernieuwen en kunnen we samen ook de richting en het tempo bepalen van de wegen waarop God ons leidt.

Wilt u op dit artikel reageren of verder over deze thematiek in gesprek dan maak ik graag een afspraak met u of jou. U kunt ook reageren op: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of via 06-33021246.

Ik wil u met enige vertraging nog bedanken voor alle kaarten met goede wensen rond de feestdagen en ook rond mijn verjaardag begin januari. Met Ina en de kinderen voel ik me echt gesteund en bemoedigd door uw hartelijkheid en verbondenheid. Met een warme groet uit ons gezin.
Ds. Jaap Hansum