Terugblik op startkamp 2015

Geschreven door Sandra van Polen op . Gepost in Taakgroep Jeugd

Een wo-wo-wonderlijk mooi startkamp!001

VRIJDAG
In de stromende regen verzamelde de kinderen zich in de kerk waar ze al stuiterend de komst van het bruidspaar Debbie en Christiaan...afwachten.
Aan de kinderen de eer om de versierde bogen op te houden en het bruidspaar luid zingend te verwelkomen. Toen het bruidspaar binnen was gingen we op weg naar Wekerom.

Na een ware survivalrit, bereikten we al glibberend en glijdend door dikke modderplassen De Eikenstek in Wekerom.
Na het welkomswoord van Henk Stomphorst werd de vlag gehesen. 'Ik stel mijn vertrouwen op de Heer mijn God' zongen de kinderen. We vertrouwden erop dat de Heer ons een prachtig kamp zou bezorgen en zo ging het.

Na afscheid genomen te hebben van de ouders mochten de spullen naar de slaapkamers. Even snel de bedden opmaken, wat regels bespreken én kennis maken met de kamergenootjes. Al snel was er veel te bepraten en werden we verrast door de 'toeter' die een activiteit aankondigde.

 

Jarenlang verzorgde Piet van Looijen de introductie presentatie maar dit jaar was het stokje overgegeven aan zijn dochter Eva. Het verbaasde niemand dat ze dit uitstekend deed. De kinderen, nog wat onrustig door de spanning, werden direct 'gepakt' door het filmpje van een man die in Amerika echt op het water leek te lopen. Dat was een truc, net als goochelaars trucjes doen. Eva legde goed uit wat het verschil is tussen goochelen/toveren (trucjes) en wonderen. En eindigde het verhaal dat ook wij, als kinderen van God, allemaal wondertjes zijn.

Daarna gingen we knutselen. De zes groepen kinderen mochten allemaal een naam verzinnen die te maken had met wonderen en daar hun eigen poster mee knutselen.
De resultaten varieerden van de wondertjes tot de zeerovers.

Toen werd het spannend. Een bosspel in het donker. De groepen werden opgesplitst in verticale groepjes. Prachtig om te zien hoe de oudsten de jongsten op sleeptouw namen en hoe, steun zoekend in het duister, kinderen die elkaar nog maar net kenden ineens hand in hand liepen. Ieder groepje kreeg de opdracht om platen van een bepaald wonder te zoeken. Wie het bos een beetje kent, begrijpt dat het een behoorlijke uitdaging was, in het donken met al die steile hellingen, maar het was geweldig!

Na terugkomst had de keukenploeg, Gitta, Harry en Marco, een heerlijk soepie klaarstaan. Na de soep gingen de jongsten uitgeput maar voldaan naar bed. Ouders vragen weleens of er niet veel kinderen met heimwee zijn maar daar hebben ze eigenlijk niet eens tijd voor. In bed zijn ze nog even gezellig aan het kletsen en met de zaklamp aan 't spelen en dan vallen ze in no time in slaap. We hebben het hier over de onderbouw hè, de andere groepen hebben ook geen tijd voor heimwee, maar daar loopt het net even anders ;-)
Met de middenbouw en de bovenbouw speelden we levend bingo. Een hilarische vorm van bingo. Iedere groep heeft een mega bingokaart met daarop getallen. De spelleider noemt getallen, met daarbij een voorwerp. Bijvoorbeeld '12, lepel'. Als de groep dit nummer op hun kaart heeft, moet een van de spelers als een gek een lepel gaan halen en die op nummer 12 van hun kaart leggen. En zo verder.

We liepen behoorlijk uit, maar om 1 uur lag ook de bovenbouw lekker op bed. Hoe laat ze sliepen...tsja..dat is een heel ander verhaal.

ZATERDAG
Gitta en Sharon verzorgden vol enthousiasme de ochtendgymnastiek. Leuk om thuis ook nog eens te doen: 'ik ben een kopje' 'oe, aa, ochtendgymnastiek' 'vliegerlied'.

Na het heerlijke ontbijt kwam de verhalenverteller (Evert) aanlopen, in lederhosen met een klepperaar,verhalenrol en bijbel. Na iedere maaltijd verzorgde Evert dit serieuze moment waarin de kinderen verhalen van de verschillende wonderen hoorden en uitleg kregen. Maar...steevast kwam eind een onbekende aanscheuren op z'n motor..Big Willem (Wilco). Een motormuis, lid van motorbende de bandieten, was nieuwsgierig wat we aan het doen waren. Eerst keek hij eens rond en vertrok weer. Maar na iedere maaltijd werd hij nieuwsgieriger naar onze God. Hij stelde hele logische vragen aan Evert en leerde zo met ons mee over de wonderen en de goedheid van God.

Na het gebed was het de eer aan Marjon, Sharon en mij om samen met de kinderen lekker te zingen. Dat doen we na ieder bijbelverhaal. Over dit onderwerp zijn hele mooie liedjes die aansluiten op de bijbelverhalen (aanrader: de CD Wonderlijk van Kids Crew). Maar natuurlijk konden ook het startkamplied en de klassiekers 'ik heb geen bananen' en 'Zaltbommel' niet ontbreken.

Aansluitend vertrekken we met al onze wondertjes het bos in. Daar speelden we aan de hand van het verhaal van de bruilof in Kana een bosspel. Bouw met je groepje een tafel en verzamel vervolgens de bijbehorende spullen op de tafel (flesje water, kadootje, olie, kleed e.d. Speciaal voor de gelegenheid hadden we een echt bruidspaar, Sharon en Evert. Tijdens dit bosspel werden we verrast door fikse regenbuien. Terwijl wij ons afvroegen of we het spel wellicht moest onderbreken, leken de kinderen het niet eens te merken. Gewoon lekker doorgaan dus en daarna gelijk warme droge kleren aan.

Als middagactiviteit was er de zeskamp. Lekker sporten/spelen met volleyballen, zeephelling, lopen op latten met elkaar en af en toe even uitrusten. Daarna was het heerlijk om even te kunnen douchen en oefenen voor de bonteavond.

Bij het avondeten valt op dat de groepen niet meer per leeftijd bij elkaar zitten. De hele groep is gemixt en onverwachte vriendschappen zijn ontstaan.
Na het avondeten kwam natuurlijk die vreemde snuiter van een motormuis weer langs. Evert vertelde hem over de kampdienst en de dominee, dat snapte hij wel een beetje zoals de baas van z'n motorclub. En wij nodigden hem uit om de dag erna naar de kampdienst te komen. Nadat we hem verzekerd hadden dat hij geen entree of contributie hoefde te betalen zei hij dat hij wel even lang zou komen.

Na het eten begon de voorbereiding voor de optredens van de bonte avond.
Een bezoekje aan de groepjes deed de nodige vraagtekens rijzen, wat zouden dat voor optredens worden. Een jongen in tirolerjurkje (aah daar waren die roze balonnetjes voor nodig) een dozijn kleine meisjes met een soort flippers aan de voeten, berepakken, een kind met een gipsbeen (weg wc-papier) etc. Allemaal heel wonderlijk ;-)

Om 20.00 stond de hele groep klaar voor de ingang van de zaal die overdag hermetisch afgesloten was. Bij binnenkomst werden de kinderen verwelkomt in winterWONDERland, compleet met kerstbomen, sleetjes, jinglebells en sneeuw op de grond (witte matrassen). We genoten van de optreden, de pinquindans, Frozen, sterke verhalen, tiroler stelletjes en nog veel meer. Als leiding vertolkten we op onovertroffen wijze het nummer 'volg de leraar' waarin we als skiklas op onze houten skietjes (bedankt Marien) achter de leraar aansjokten. Het dak ging eraf!

Bij het kampvuur was er een spannend verhaal waarbij de kinderen geluiden moesten maken. De leiding had stiekem wat keukengerei meegenomen en we hebben de kinderen halverwege flink laten schikken toen in het verhaal een storm losbarste. Het verhaal eindigde met echt vuurwerk!!! Een verrassing voor zowel kinderen als leiding.

Nadat de jongsten naar bed waren gebracht startte de Wintergames. Een bloedstollende wedstrijd tussen de jongens en de meiden: sleetje trekken, sneeuwpop maken, ballonnentrap, hints...en proppen in een echte iglo (kalverbox met lakens).
Dankzij het voortreffelijk uitbeelden van 'man bijt hond' waarbij Tonnies arm als rekwisiet werd gebruikt, wonnen de meiden!

Tot slot hebben we met de bovenbouw nog just dance en karaoke gedaan waarbij zowel de kids als leiding helemaal los ging.

ZONDAG
Deze dag hebben we het heerlijk rustig aan gedaan. Na het ontbijt zijn de tassen alvast gepakt, werd er opgeruimd en was er tijd voor vrij-spelen.

Toen was het tijd voor de kampdienst waarin Ina Hansum voorging. Wat kan zij toch prachtig vertellen! De kinderen hingen aan haar lippen en hebben veel geleerd. Er waren ook veel liedjes en onder leiding van Ina en Bauke leek het, volgens Ina, net of er een kinderkoor optrad.

Uiteraard kwam Big Willem ook langs op z'n motor. Hij stelde zich voor aan Henk, die de knoppen bediende, in de veronderstelling dat dit de dominee moest zijn. Mis dus... een vrouwelijk voorganger, dat vond Big Willem maar vreemd. Ook bij de collecte was hij verbaasd, geen contributie hadden we toch gezegd. Gelukkig legde Ina alles geduldig uit. Tot slot kreeg Big Willem een bijbel cadeau, dan kon hij nog meer lezen en leren over onze Heer.

Na het middag eten was er weer tijd voor vrij spelen. De leiding had bovendien een echte nagelstudio ingericht met zo'n 100 nagellakjes. Zelf de jongens konden dit niet weerstaan en lieten de nagels lakken. Ook konden de kinderen knutselen en geschminkt worden.

Time flies when you're having fun!
Als snel was het drie uur en kwamen de ouders de kinderen ophalen.
Bij het strijken van de vlag kwamen het startkamplied en natuurlijk 'Zaltbommel' nog een keer voorbij.
En toen zat het er weer op. We zullen ze missen, alle wondertjes die wij dit kamp beter hebben leren kennen!. Bijzonder hoe snel je een band met elkaar opbouwt. Wat hadden we 't gezellig!

We kijken terug op een SUPER geslaagd kamp.
God blijft verwonderen!