Maak kennis met... Simone Dorrestein

Geschreven door Rogine van Ede op . Gepost in Maak kennis met

Dorrestein-SimoneSimone Dorrestijn, ik ben 13 jaar getrouwd met Dick. We hebben twee dochters Noa van 11 jaar en Loïs van 7 jaar en wonen in Renswoude. Ik kom uit een gezin met 5 kinderen, uit de omgeving Bennekom/Wageningen; altijd in het buitengebied op de boerderij gewoond. Dus een gemeenschap als Lunteren voelt ook goed, doe maar gewoon... We komen bijna één jaar in de Maranathakerk en dat voelt al heel vertrouwd. Ook al zijn we geen geboren en getogen Lunteranen, we voelen ons thuis in deze gemeente. Doordat deze zo veelzijdig, betrokken, sociaal, vol beweging is en iedereen mag komen zoals hij of zij is!! Dit vind ik erg belangrijk, met Gods woord centraal! Verder breng ik in mijn vrije tijd naast mijn baan als apothekersassistente graag buiten in de natuur door met mijn gezin op de fiets; of een stukje hard lopend. En doe ik graag wat op creatief gebied met mijn dochters of alleen. Schapen scheren op traditionele manier in de maand juni.

Op welke manier zijn jullie bij de Maranatha kerk terecht gekomen?
Dat is een hele zwerftocht geweest. Het liefst waren we in Renswoude onze woonplaats naar de kerk gegaan. Ik ben daar nog wel betrokken bij de vakantiebijbelclub en ben gastvrouw op één van de vrouwendagen van de Stichting Bidja (22 en 23 januari welkom, er zijn nog plaatsen vrij! ) Mijn dochters gaan ook naar de club in Renswoude. Maar wat onze thuisgemeente betreft is het echt Lunteren geworden. En dat is nu vanaf januari 2014. We voelen ons hier echt welkom. Je mag er zijn zoals je bent en dat is fijn.

Toch wel een afstand te reizen. Hoe is dat voor jullie?
Dat is wel jammer ja, maar de warmte wint het. Bij onze oudste dochter Noa kwam deze vraag ook naar voren. Haar antwoord was duidelijk. " Ik begrijp dominee Jaap véél beter, ik wil hier blijven hoor mam".

Heeft het geloof altijd al een rol in je leven gespeeld?
Ja, dat is eigenlijk een rode draad in mijn leven. Mijn geloof is gebleven en ik heb er altijd veel steun aan gehad. Mijn ouders zijn daarin een groot voorbeeld voor me geweest.

Welke jeugdherinnering denk je het eerst aan?
Het eerste wat in mij opkomt, is de boerderij waar ik ben opgegroeid. De natuur, de dieren vooral het nest jonge hondjes wat we kregen. Daar bewaar ik goede herinneringen aan.

Wat roept het kind zijn in je op?
De onbevangenheid en de zorgeloosheid.

Wat zijn jouw kwaliteiten / waar ben je gewoon goed in?
Ik hou erg van knutselen en tekenen. Dus ja het creatieve in mij komt dan wel naar boven. Maar ik vind het wel lastig om van mezelf te zeggen dat ik daar goed in ben". Los van het creatieve gedeelte? Dat vind ik lastig maar ja dat is toch wel mijn hartelijkheid en ik wil erg graag delend bezig zijn.

Wat was het moeilijkste wat je bent tegen gekomen?
Dat was toch wel twee jaar geleden. Mijn moeder werd aangereden door een fietser en kwam ongelukkig ten val. Het werd een ziekenhuisopname. Er moest een scan van haar hoofd worden genomen en bij toeval ontdekte men dat er een vlekje op haar hersenen te zien was. Het bleek om een hersentumor te gaan. Voor de operatie hebben we afscheid moeten nemen omdat we niet wisten of ze deze zou overleven. Gelukkig is ze er goed doorheen gekomen. Maar dat was wel een moeilijke tijd. Wel mooi dat we samen als gezin voor mijn moeder konden bidden. Het vertrouwen van mijn ouders in hun geloof is altijd groot geweest.

Je mocht iets veranderen aan een situatie. Wat zou je doen?
Dan zou ik heel graag mijn broer weer terug willen zien in dit leven. Op 12 jarige leeftijd is hij door een ongeluk om het leven gekomen. Mijn ouders zijn toen door een moeilijke tijd gegaan.

Wie is je grote voorbeeld / inspiratiebron en waarom?
Dat zijn wel mijn ouders geweest. Zij staan sterk in hun geloof en hebben een groot geloofsvertrouwen. Hun liefde heb ik altijd gevoeld. Op de zaterdagen 1x in de 14 dagen hadden we iemand van de Elzenhoek op onze boerderij. Daar was bij ons ook ruimte voor. Ik vind het mooi om te zien dat deze mensen in de Maranathakerk ook welkom zijn. Dat voelt goed.

Stel je zou getuige kunnen zijn van een moment in het Bijbelse leven. Welk zou dat zijn?
Moet ik dan kiezen? Het zijn er zoveel! Dan graag een omstander bij Jezus. Vooral als Hij de gelijkenis vertelt van de Goede Herder. Ik zou daar graag hebben geluisterd. Ik heb ook wel iets met schapen.

Geloven is voor mij:
Geloven is voor mij als dagelijks voedsel, dat neem je tot je. Je kunt niet zonder de boodschap van de Heere!

Je mag een lied opgeven en dat wordt
Dat wordt dan opwekkingslied 488: "In de kracht van Uw liefde ...."

Als je zeker wist dat er niets mis kon gaan en geld geen probleem zou zijn wat zou je dan de komende 5 jaar gaan doen?
Een wereldreis met het gezin en familie. En ik zou graag projecten ondersteunen of wat willen betekenen voor het vluchtelingenwerk. En oh ja een woonboerderij met veel dieren!

"Bedankt Simone!"