Daarom ga ik (online) naar de kerk

Geschreven door Rogine van Ede op . Gepost in Uit de kerkenraad

psalm138‘Ik wil U loven met heel mijn hart, voor U zingen onder het oog van de goden, mij buigen naar Uw heilige tempel, Uw naam loven voor Uw liefde en trouw’ (Psalm 138:1-2).

Zondag 15 maart jl. waren in ons land grotendeels alle kerken gesloten. Achter veel van die gesloten deuren waren kleine groepjes mensen samengekomen om een kerkdienst te houden die op afstand, door middel van het internet, bijgewoond kon worden. Op deze ‘kerkloze’ zondag maakte ik onderdeel uit van een groep van twaalf personen die samenkwam in de Maranathakerk. Voorafgaande aan de dienst signaleerden we een politieauto waaruit men controleerde of de norm van de toegestane hoeveelheid bezoekers, maximaal 100 personen, niet overschreden werd.

De vanzelfsprekendheid waarmee we, normaal gesproken samenkomen, was totaal verdwenen. Het mogen zitten in een grotendeels lege kerkzaal zorgde voor een dubbel gevoel: het voelde als een groot voorrecht om er toch te mogen zijn en tegelijkertijd voelde het leeg vanwege de afwezigheid van de meeste broeders en zusters. Gaandeweg de dienst drong het tot mij door dat dit voor velen van onze geloofsgenoten al jaar en dag de praktijk is van elke zondag. In alle vrijheid naar de kerk kunnen (blijven) gaan is eerder een uitzondering dan een regel.

In de achterliggende dagen riep de bijzonder ervaring van zondag jl. wel een paar vragen bij mij op. Waarom ga ik naar de kerk? Wat mis ik als ik niet (meer) ga? Waardoor wordt het gevoel van leegte veroorzaakt als ik in mijn zondagse agenda opeens een gat heb van ruim anderhalf uur? Het antwoord op deze vragen vond ik een in tekening van Cor van Iterson (1932 – 2019) en in een boek van dr. A.A. van Ruler (1908 – 1970). Eerstgenoemde gaf Psalm 138 weer in drie strakke vlakken.Het zwarte vlak staat symbool voor de vele gevaren op de levensweg (vers 7); de uitgestoken handen strekken zich in lofprijzing en verlangen uit naar de God van Israël (vers 1); de ark met daarop de cherubs weerspiegelen het buigen in aanbidding voor de Eeuwige die volstrekt heilig en rein is (vers 2). In het eerder genoemde boek beschrijft dr. Van Ruler eenentwintig reden om wel naar de samenkomst van de gemeente te (blijven) gaan. Sommigen hiervan sluiten naadloos aan bij de tekening over Psalm 138. Bijvoorbeeld: ik ga naar de kerk om de lofprijzing te volbrengen; ik ga naar de kerk om tot het licht te komen; ik ga naar de kerk om de verlossing te vieren. In onze huidige tijd hoeven we over een reden om samen te komen niet lang na te denken: ik ga naar de kerk om te schuilen bij de Allerhoogste (Psalm 91).

De komende zondagen zullen we elkaar niet ontmoeten in ons kerkgebouw aan de Hertenlaan. Dat gaat hopelijk niet wennen… Maar het samenkomen als gemeente van Christus is niet gebonden aan een gebouw, vorm of traditie. Jezus kwam na Zijn opstanding door gesloten deuren die uit vrees gesloten waren: ‘Hij kwam in hun midden staan en zei: ‘Ik wens jullie vrede’ (Johannes 20:19). Hij weet ons in de komende tijd, door de Heilige Geest, online te vinden. Door deze Geest blijven en worden we aan elkaar verbonden!

Samen in de naam van Jezus
Heffen wij een loflied aan,
Want de Geest spreekt alle talen
En doet ons elkaar verstaan.
Samen bidden, samen zoeken
Naar het plan van onze Heer.
Samen zingen en getuigen,
Samen leven tot zijn eer.

Cock Kroon
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.