Maak kennis met: Jelma & Piet van Roest

‘God is een mysterie, maar door Jezus laat Hij zich zien als Vader. ’

Piet; ik kom uit een gereformeerd bondsgezin, maar als puber begon ik mijn eigen zoektocht, ook omdat ik de sfeer en de leer niet kon rijmen; de ideeën over God waren absoluut en werden voor waar aangenomen, terwijl ook werd onderwezen dat God een mysterie, een geheimenis is. Jelma; ik heb een synodale achtergrond (huidige PKN) en wij hebben elkaar in onze studententijd in Utrecht ontmoet toen we leiding gaven en deelnamen aan het christelijke jeugdwerk van de Navigators, een evangelische beweging waar wij lid van waren. Tijdens een groepsvakantie sloeg de vonk over. Toen wij later als echtpaar in Lunteren kwamen wonen, werden we automatisch overgeschreven naar de oude kerk. Dat sloot niet echt aan en zo kwamen we in 1984 bij de Maranathakerk. Grappig dat wij Ds.v.d.Vlist, die er toen stond, kenden als zoon van een boer uit Piets’ geboortedorp Benschop.

Jullie zijn vertrouwenspersonen van de MK, waarom heeft een kerk die nodig?
Als het goed gaat heeft een kerk die helemaal niet nodig en meestal is dat gelukkig ook zo. Maar wij zien onszelf als een soort back-up. Stel dat er een vorm van intimidatie of grensoverschrijdend gedrag plaatsvindt en daar zou een kerkenraadslid of ambtsdrager bij betrokken zijn, dan is voor de kerkenraad onpartijdigheid wellicht moeilijk. In zo’n geval kunnen wij de aangever ondersteunen en eventueel adviseren welke stappen te nemen. In de geestelijke gezondheidszorg (Jelma is psycholoog en Piet psychiater) zijn wij gewend om goed en objectief te luisteren, zonder ons in een conflict te mengen. Vertrouwelijkheid is een essentie van ons werk.

Wat is je valkuil?
Piet; te hoge verwachtingen van mijzelf en de ander te hebben en dat leidt er soms toe dat ik bepaalde acties dan maar opgeef…dat kan bijvoorbeeld zijn als ik gevraagd word voor een lezing, die wil ik tot in de finesses voorbereid hebben en dat gaat dan soms ten koste van andere bezigheden.

Jelma; ik kan me soms zorgen maken over dingen waarvan ik weet dat ik er totaal geen invloed op heb, dat is niet constructief hè…

Wat maakt een gesprek goed?
Goed luisteren, doorvragen en het bewust zijn van je eigen reacties, zodat die bijdragen om de ander beter te begrijpen.
Jelma; wederzijds afstemmen op de ander, het zogenaamde ‘finetunen’ en de tijd nemen om te zien wat bij die ander past.
Piet; ik kan me voorstellen dat het feit dat ik psychiater ben, voor sommige gesprekspartners wat bedreigend kan lijken, maar ik kan ook prima over koetjes en kalfjes praten hoor, al is het soms zonde om dingen niet van een andere kant te bekijken.

Wat is geluk? Jelma; Moeilijk hoor…ik weet wel een aantal voorwaarden voor geluk, bijvoorbeeld dankbaarheid. Daar hoor je nu vaker over in de media. In het N.T. wordt ook vaak een appèl op ons gedaan om dankbaar te zijn. Ook als je het dankbaar zijn niet meegekregen hebt, denk ik dat je dat wel kunt leren door vooral te kijken naar wat er wèl is! Een andere is; je gaven kennen en kunnen inzetten voor mens en/of natuur.
Piet; ik denk aan het woord ‘tevredenheid’. Zo kan ik mij echt voelen als ik intens geniet van mooie muziek, of van mijn elektrische deken in deze koude dagen. Misschien komt dat ook omdat ik uit een groot, niet al te welvarend gezin kom en nu alles heb wat mijn hartje begeert, dan komt er ook dankbaarheid naar God toe. Ook al is God een mysterie, ik ben blij dat er een adres is waar ik mijn dankbaarheid op kan richten!

Is er een ‘bepalend moment’ in je leven geweest?
Piet; Als je bedoelt ‘doorslaggevend’, dan is dat voor mij het moment dat ik er als tiener voor koos mijn eigen zoektocht qua geloof te volgen. Ik gunde mijzelf daarin een bepaalde speelruimte waarin ik, wel met een open mind naar de kerkelijke traditie, nieuwe dingen ontdekte. Geïnspireerd door een Joodse theoloog ben ik bijvoorbeel het verhaal van de zondvloed gaan lezen als een allegorie, symbool voor een proces waarin geleerd wordt om de ander te verdragen, ook als deze niet voldoet aan je verwachtingen. God doet dit ons in het Noach-verhaal als het ware voor. Hij laat ook zien hoe lastig het kan zijn om je hieraan te houden en dat het niet zo gek is om daar een hulpmiddel bij te gebruiken. Hij beroept zich bij dreigende boosheid op de regenboog als herinnering aan zijn belofte. Jezus Christus is voor mij het ultieme voorbeeld van deze vorm van verdraagzaamheid. Ik pretendeer niet dat mijn ideeën bij dit verhaal ‘waar’ zijn, maar het is wel wat ik er nu van maak. Zij; lezend over quantumfysica, besef ik dat God nog ondoorgrondelijker en dus groter is dan ik met mijn menselijke denken kan bevatten. Tegelijkertijd houd ik mij vast aan het beeld van God als Vader zoals Jezus dat laat zien en geloof dat wat God zegt, waar is. Ik hoef niet alles te begrijpen.
Van wie kun je veel leren? Beiden; van hen die de menselijke geest hebben onderzocht, van Jezus, van Freud tot moderne onderzoekers zoals Thomás Halík. Deze laatste geeft ruim plaats aan de zoekers, vindt ze meer gelovig dan de mens die alles zeker weet.
Een vakantie- en/of mooie jeugdherinnering? Wij kijken met veel plezier terug op onze vakanties; het vrije gevoel, het buiten zijn, alles even achter je laten. Zelfs een verregende vakantie krijgt achteraf een nostalgisch randje! We trainen nu voor een wandelvakantie in Schotland.
Jelma; als kleuter met mijn Pake een blokje omlopen; de vredige rust en het tempo, hij nam dan echt de tijd voor me… samen, hand in hand, heel mooi. Piet; met mijn broers door de polder struinen, hutten bouwen, over sloten springen en er soms uit drinken, eind van de dag moe en hongerig thuiskomen. Het avontuur en vrije gevoel!
Hoe is het om met pensioen te zijn te zijn? We genieten! De telefoon van de praktijk gaat niet meer constant tussen het draaien van een druk gezin en huishouden door. Meer tijd voor onze hobby’s hardlopen, houtbewerken, tuinieren, koken en vrijwilligerswerk doen. En oh ja, samen het huis schoonhouden. Wat missen jullie in coronatijd? Toch wel ‘de groepen’, zoals de eetclub en filmclub, naar de kerk kunnen en het spontaan even bij elkaar langs gaan. We proberen zo veilig als mogelijk is de contacten met onze vrienden en (klein)kinderen aan te houden, passen op en helpen met thuisonderwijs. Ja, al is het een ‘onnatuurlijke’ tijd, we komen het zonder al te veel moeite wel door.

Janneke van de Kaa