Maak kennis met ...Jan en Bep Van ’t Veld

Geschreven door Jan en Beb van't Veld op . Gepost in Maak kennis met

Veld Bep Jan van tJan en Bep Van ’t Veld (crisiskinderen van 1934 en 1936)
“Hoofd, Hart en Hand in Harmonie”

Hoe en waar hebben jullie elkaar leren kennen?
Bep is geboren in de stad Nijkerk en Jan in Appel (gem. Nijkerk). We leerden elkaar in 1953 kennen in de Grote kerk van Nijkerk. In 1957 zijn we daar getrouwd. Ons huwelijk is gezegend met 4 jongens (en 4 schoondochters) en 6 kleinkinderen. De onderlinge band is hecht.

Waar hebben jullie gewoond en wat deden jullie in jullie werkzame leven?
Ons werkzame leven droeg het motto: Hoofd, Hart en Hand in Harmonie. Het is voor ons een drive geweest om de ons gegeven mogelijkheden zo goed mogelijk tot hun recht te laten komen. Waarbij je ontdekt dat je van een bepaalde “H” graag wat meer zou willen hebben. Gelukkig kun je elkaar als echtpaar en in teamverband aanvullen, waar dan ook. Jan; Heel veel waardering is er voor Bep die in al die jaren zich bekwaam en doortastend heeft ingezet voor ons gezin en de ondersteuning van een “bezige” man. Na 7 jaar in het bedrijfsleven te hebben gewerkt, begon ik als leraar werktuigbouw (Chr. LTS-Harderwijk en Chr. MTS-Dordrecht), om de laatste 21 jaar af te sluiten als directeur Chr. LTS Katwijk aan Zee. Mede door Beps’ inzet werd mijn loopbaan van 34 jaar in het technisch beroepsonderwijs mogelijk. Op kerkelijk gebied waren we beide ook actief, zo was ik jeugd-ouderling in Harderwijk en ouderling in Dubbeldam (gem. Dordrecht) en Bep was penningmeester van de Classicale Zendingscommissie in Leiden.

Wat bracht jullie naar de Maranathakerk in Lunteren?
Bep: Na 34 jaar met Jan meegetrokken te zijn wilde ik weer terug naar de Veluwe. Samen hebben we gedurende een 4-tal jaren in de vakanties al kamperend vele burgerlijke en kerkelijke gemeenten verkend. Belangrijk uitgangspunt was hierbij een kerkgemeenschap te vinden, confessioneel en vrij van denominatie-strijd. Het werd Lunteren. Op zich een verhaal apart; op 28 juni 1991 namen we intrek in een caravan op het bouwterrein van ons (zelf)bouw huis. Vrijwel aansluitend werden we via mevr. Reina Leenders lid van de Maranathakerk.

Jullie hebben meerdere taken in de Maranathakerk gehad, kunt u daar iets over vertellen? Bep: Gedurende vele jaren heb ik met anderen leiding mogen geven aan de handwerkclub. Een waardevolle tijd, met aandacht voor elkaar en het creatief bezig zijn, wat financieel ook nog wat opleverde. Jan: Vanaf 1993 tot voor kort ben ik dienend en ondersteunend actief geweest binnen de MK. Daarbij is een dringend beroep gedaan op een bijdrage van Hoofd en Hand. Veel veranderingen vonden plaats. Op kerkelijk gebied, met een accent bij de vorming van de PKN in 2004 en wijzigingen binnen de eigen plaatselijke gemeente. Daarbij was er de overgang van het verwerken op papier naar een digitale omgeving, met gevolgen voor leden- en bijdrageadministratie, verwerken kopij kerkblad, opzet kerkbalans, etc. Als scriba, kerkvoogd, lokaal beheerder LRP en ledenadministrateur, is er samen met anderen het nodige werk verzet. Mijn ervaring is dat je je gezegend mag weten als je dat kunt en mag doen. Verrijkend voor je zelf en heilzaam voor de kerkelijke gemeenschap.

Hoe hebben jullie de vakanties ingevuld? Gedurende 38 jaar zijn we met een kleine - zelf gebouwde - caravan rond getrokken. Frankrijk was daarbij ons favoriete land. Daarna hebben we met veel plezier op huizen (met honden) gepast. Hiermee zijn we gestopt omdat na 7 jaren oppassen op een landgoed - 4 weken op en 5 weken thuis - ons teveel werd. Nu is het samen thuis zijn heel goed en we hebben genoeg gezien.

Beleef je je geloof anders nu je ouder bent? Bij het ouder worden zijn tijd en eindigheid van ons leven belangrijke thema’s en momenteel komt dat in de coronacrisis nog nadrukkelijker naar voren. Wij ervaren nu dat we in toenemende mate kwetsbaar zijn en bidden: “God laat mij niet alleen, nu ik oud ben en grijze haren heb,” Psalm 71:18. We zoeken en vinden troost bij Hem die zegt: “Tot in de ouderdom blijf ik dezelfde, tot in de grijsheid zal ik je steunen. Wat ik gedaan heb, zal ik blijven doen, ik zal je steunen en beschermen.” Jesaja 46:4. Het is een zegen om dan samen, vanuit een vast - verdiept - geloof, hieruit troost te ervaren.

Wat zouden jullie de nieuwe MK predikant willen zeggen? Geef in de lofprijzing de Psalmen een belangrijke plaats. Als eerlijke liederen die ook de rauwe kanten van het leven etaleren. Die spreken over herkenbare gevoelens zoals verdriet, pijn of eenzaamheid (naast hoop en blijdschap). Dwars door de vraagtekens van het leven heen, roepen de psalmen ons op om God te aanbidden, te eren en te prijzen om wie Hij is in Jezus Christus. Hem loven die ons eerst heeft lief gehad.

Janneke van de Kaa