Maak kennis met: Jacques Steenkamp (1972)

‘‘Blijf trouw aan je roeping...‘’

Hoi. Mijn naam is Jacques Steenkamp. Ik ben getrouwd met Soretha en we hebben 3 kinderen die momenteel  studeren in Zuid-Afrika. Kayley (24), Suné (22) en Rudi (19).

Ik ben bijna 20 jaar predikant in Zuid-Afrika geweest en vind het een geweldige uitnodiging van God om ook in Nederland mijn roeping te vervullen.

Ik ervaar God dagelijks om me heen, van de kleinste worm in de tuin tot de schoonheid van een volle maan aan de  sterrenhemel. God is aanwezig in mijn vreugde en mijn verdriet en ik leef elke dag graag vanuit Zijn genade en liefde.

Hoe komt een Zuid-Afrikaanse dominee terecht in de Maranathakerk in Lunteren?
Nadat ik een tijdje geen dominee was geweest moedigde Soretha mij in 2019 echt aan om het predikantschap weer op te pakken en in die tijd spraken we ook met onze kinderen over hun studies. We moedigden ze ook aan om in het buitenland te gaan afstuderen, te gaan werken en daar ook te wonen. En op dat moment vroegen wij ons zelf ook af: “en waarom wij niet?” Ook had ik een goede ervaring met een uitwisseling van de PKN in Nederland. De kerk in Zuid Afrika en de PKN lijken ook op elkaar. En toen dacht ik: “laten we het proberen”. Ik heb toen gesolliciteerd op een vacature bij de PKN van de Maranathakerk, we hebben er veel voor gebeden en vanaf het eerste moment van contact voelde het als: “Dit is de kerk!” En bij elk contact daarna voelde het alsof we één familie waren. Ik heb verder ook niet meer gesolliciteerd. Het gevoel zei me: “Het lukt met de Maranathakerk of niet.”

Hoe vinden jullie kinderen het om zo ver weg van jullie te wonen?
Het is , zowel voor hun als voor ons, een dubbel gevoel. Vanaf het eerste moment waren ze enthousiast met ons en moedigden ze ons aan om deze stap te zetten. En ze zijn nog steeds erg blij voor ons dat het ons hier goed gaat. Aan de andere kant is er natuurlijk het verlangen en de verwachting om elkaar snel weer te zien. Afhankelijk van de corona hopen we daar op rond het einde van het jaar of begin 2021. En we willen graag ook eens per jaar een (kort) bezoek aan Zuid Afrika brengen om de kinderen, familie en de vele bekenden te bezoeken.

Waar geniet je het meest van hier in Nederland?
Wij genieten van alle nieuwe dingen, nieuwe ontdekkingen. Bijv. hoe werkt de centrale verwarming. Die kenden we daar helemaal niet. We genieten ook erg van fietsen hier in de omgeving. We krijgen binnenkort wel een auto maar op dit moment hebben we daar nog geen
behoefte aan. Gewoon lekker op je fiets boodschappen doen, mensen bezoeken, heerlijk. En natuurlijk wandelen. Ik had werkelijk geen idee hoe het zou zijn hier in Lunteren. Maar het natuurschoon, het bos met zijn herfstkleuren, prachtig. En de mensen zijn heel vriendelijk,
het voelt als familie, we voelen ons hier helemaal thuis. Echt een geschenk van God!

Wat is jouw verwachting voor de Maranathakerk?
Voor mijzelf heb ik de verwachting om geestelijk leider van de gemeente te zijn en gehoorzaam te zijn aan mijn roeping. En voor de gemeente van de Maranathakerk als “medereizigers” eigenlijk hetzelfde : blijf trouw aan je roeping om Christen te zijn in de Maranathakerk en in Lunteren. Beschouw de Maranathakerk als je eigen gemeente en neem het eigenaarschap in geloof op. En wat ik ook nog graag kwijt
wil: “de business van de kerk is relatie, de relatie tussen God en mensen en de relatie onderling.”

Wie is jouw voorbeeld op geloofsgebied?
Dat zijn er eigenlijk wel meer. Als jong predikant zocht ik in elke gemeente een senior-predikant als geestelijk mentor, iemand waar ik veel van kon leren. Ik had ook een bijzonder goede vriend, ook predikant, Theunis Botha die veel voor mij betekende en nu nog. Hij trouwde
Soretha en mij, kent al onze kinderen en is echt een geestelijk voorbeeld. Theunis heeft ook veel contacten hier in Nederland , o.a. bij de PKN. Een mooi mens.

Wat was de belangrijkste gebeurtenis in je leven?
Toch wel mijn roepingsverhaal. Op de website staat dat ook beschreven. Het begon in 1990 toen ik koos voor een studie geologie. In dat eerste studiejaar merkte ik toch steeds meer dat de gedachte bij mij opkwam om predikant te worden. Toen ik dat aan mijn vader voorlegde had ik niet durven hopen dat hij daarin zou toestemmen. Mijn vader was niet gelovig. Maar er gebeurde iets onverwachts. Hij ging akkoord en dat was het keerpunt in mijn leven. Daarmee ging ook een grote wens van mijn opa van moederskant in vervulling. Hij was
een diepgelovig man en had als droom dat zijn kleinzoon ooit predikant zou worden. Het mooie vind ik daarom dan ook dat ik bevestiging van mijn roeping zowel van gelovigen als ongelovigen heb gekregen. En ik vind het ook echt een uitdaging. Als ik een preek maak moet ik nadenken over voorbeelden die ik ga geven, Dan werkt het niet om in mijn Zuid Afrikaanse straatje te denken. Ik ben hier in Nederland en  de mensen hier moeten me begrijpen. Ik begin dus weer een beetje van voren af aan.

Welke persoon in de Bijbel zou je wel eens willen ontmoeten?
Graag zou ik David eens willen ontmoeten.David is een persoon die verschillende kanten van het leven intens ervaart. Hij heeft heel veel strijd gehad, kreeg een heel verantwoordelijke baan als koning en dat leverde weer heel veel vragen op. Als predikant heb je ook een verantwoordelijke taak, een hele mooie taak en soms ook zwaar. Je hebt daarbij ondersteuning nodig, net zoals David die vond in zijn goede vriend Absalom. Ik geniet ook heel erg van zijn Psalmen. Ze gaan over het leven. En de Klaagliederen. Ik kan jubelen, maar ik
mag ook klagen. Ik mag al mijn emoties bij God uitstorten.

Wat vinden jouw vrienden je mooiste karaktereigenschap?
Dat zou je ze zelf moeten vragen. Maar ik beschouw mezelf als vriendelijk en heel toegankelijk. Ik wil ook graag moeite doen om een goede relatie met iemand te hebben. Ik heb ook maar een handvol echte vrienden, maar daar ga ik dan ook helemaal voor. Zij zullen ook
zeggen dat ik heel loyaal ben. Zelfs als ik eens een keer ruzie zou hebben, zou ik zeggen: “ga zitten, we drinken een glas wijn en we praten het uit.”

Hoe ben jij in de keuken?
Ik geniet echt van koken. Hier in Nederland heb ik het nog niet zo veel gedaan, maar ik Zuid Afrika heel vaak. Vanwege het weer kookten we natuurlijk ook veel buiten. Veel Hollandse maaltijden zijn ook vergelijkbaar met die in Zuid Afrika. Bijv. wat wij hier stamppot noemen aten we daar ook . Wel op een wat andere manier klaargemaakt. Op dit moment eten wij heel Zuidafrikaans, vlees, groenten en rijst.
Het valt ons op dat jullie in Nederland heel veel brood eten. En dat doen wij nu ook. Dat Nederlandse brood is zo heerlijk. En natuurlijk houden we van een lekker wijntje. Daar ben ik mee opgegroeid. Als je in Zuid Afrika ‘s middags bij iemand op bezoek komt vragen ze
niet aan je : “koffie of thee” maar “rood of wit”?

Als jij voor zondag een lied zou mogen opgeven, wat zou dat zijn?
Lijkt me mooi om een Zuid Afrikaans lied te laten horen: Laat Heer, U vrede deur my vloei.

Bert Hazeleger

© 2020 Alle rechten voorbehouden​

Gemaakt met ❤ door Wim & Rogine​