Maak kennis met: Miranda Boels-Smolders

‘U zij de glorie, opgestane Heer!’

Miranda Boels-Smolders (1975) Getrouwd  met  Han  Boels  (1964)  en  trotse moeder van Hannah (11 jaar) en Ben (8 jaar). Wij wonen in Wekerom aan de  Lage  Valkseweg  75  met  enorm  veel  plezier.

Wanneer voel je je dicht bij God?
In eenzaamheid, rust en in de stilte ervaar ik God. Bijvoorbeeld bij een bosrit op mijn paard, als ik de vogels hoor fluiten  en  het  wild  in  het  bos  hoor  ritselen, maar niet zie. Hét is zóveel groter dan  wij,  je  bent  niet  alleen. 

Ervaar  je die verbondenheid met God ook weleens niet? 
Ja  zeker,  als  ik  druk  ben  in  mijn  hoofd,  in  de  achtbaan  van  het  leven  druk, druk, druk.

In jouw relatie met God, welke betekenis heeft Jezus daarin?
Ken je het lied ‘Komt verwondert u hier mensen’?  Dat  geeft  daarop  antwoord. Samen met ‘U zij de glorie’, die opoffering zeg maar, zeker ook van de mensen om Jezus heen, Maria in het bijzonder, zo indrukwekkend! Door mijn verwondering over de betekenis van Jezus en zijn opoffering ervaar ik dan weer de gloria.

Vind je die verbondenheid ook in de kerk?
Ja,  wij  hebben  actief  gezocht  naar  een  kerk  waarin  wij  passen.  En  plek en moment om alle rompslomp uit het dagelijks leven te laten zakken en met elkaar  in  die  rust  de  ruimte  te  vinden  om  sámen  God  te  ontmoeten.  Daarom  is  het  antwoord  soms  ook  Nee,  namelijk  als  het  in  de  kerk  heel  druk  is  en ook  blijft  voordat  de  dienst  aanvangt.  Ik zou het zo fijn vinden als bij de dia ‘we  worden  stil’  de  kerk  ook  daadwerkelijk  stil  wordt.  Zodat  je  je  innerlijk leeg kunt maken voor het moment dat de ouderlingen met de dominee binnen komen.  In  de  stilte  zijn  we  toch  ook  met  elkaar  verbonden?  De  ontmoetingen na de dienst vind ik trouwens wel heel fijn!God zou verbindend moeten zijn, maar  ik  zie  ook  de  verdeeldheid  die  het brengt onder gelovigen onderling en onder gelovigen en niet-gelovigen.

Wat is jouw ervaring daarmee?
Weet  je,  ik  kan  daar  een  boek  over  schrijven,  maar  eerlijkheid  gebied  mij te zeggen dat ik mij ook soms gedragen heb gevoeld door christenen uit andere gemeenten  bijvoorbeeld  uit  De  Valk  en Wekerom. Mensen kunnen wel ruzie maken  over  de  invulling  van  het  geloof,  maar ’s avonds vouwen we allemaal onze handen voor dezelfde God.

Bidden is dat belangrijk voor je?
Jazeker, heel belangrijk voor mijzelf om bij  God  en  met  God  te  zijn.  Dat  bidden  verbindt  heb  ik  ervaren,  helemaal  als anderen me laten weten dat ze voor ons  bidden.  Dan  voel  ik  me  verbonden  met  die  ander  via  God.  Ik  bid  op  mijn beurt  ook  voor  anderen.  Ook  voor  niet  Christelijke vrienden en ik laat dat hun ook weten. Doorgaans geven zij aan dat ze dat toch heel fijn vinden.

Schuilt daarin het wonder van het leven?
Nee met bidden kom je met zijn allen bij de  kern  en  ervaar  ik  het  als  een  zegen in  plaats  van  een  wonder.  Het  wonder  van het leven vind ik meer wanneer de Geest  bij  een  pasgeboren  kindje  wordt  ingeblazen.  Trouwens  je  kan  heel  veel wonderen meemaken als je ervoor openstaat.  Alles  waarvan  je  ziet  dat  het gebeurt  als  je  erom  gebeden  hebt  bijvoorbeeld. Ik geloof ook niet in toeval. 
En wat dacht je van het wonder dat je s‘morgens je ogen opendoet en dat het ondanks alles in de wereld het ieder jaar toch weer lente wordt?

Wat maakt een gesprek goed? 
Als er geen klok naast staat, als je eindeloos de tijd hebt.

Wanneer ervaar je geluk?
Als  de  kinderen  heerlijk  buiten  hebben  gespeeld en ik heb ze daarna in bad gedaan en ze liggen lekker in bed te slapen. Daar kan ik heel erg van genieten.
Maar  een  fijne  serie  zoals  Poldark  vind  ik  ook  genieten  hoor!  Een  heel  ander aspect van geluk is dat ik me zo bevoorrecht voel als ik met mijn paard door de natuur kan rijden.

Maak je je ook ergens zorgen om?
Jazeker,  wij  horen  bij  de  “happy  few”  van deze aarde. Wij hebben het zo goed hier.  Toch  mopperen  we  over  van  alles  en  nog  wat.  Bijvoorbeeld  de  termijn van de vaccinatie. Terwijl in grote delen van de wereld er nog niet eens begonnen  is  met  vaccinatie.  Daarnaast  maak  ik  me  grote  zorgen  over  de  schepping en  de  manier  waarop  we  omgaan  met het rentmeesterschap God ons heeft gegeven.  Ik  leer  onze  kinderen  dat  alles  wat je doet of koopt iets veroorzaakt in het  milieu.  Dat  het  positieve  maar  zeker ook negatieve gevolgen kan hebben. Dat er hierover veel onachtzaamheid is bij veel mensen, dat verontrust mij. De Schepping zucht onder ons mensen.

Hoe  ziet  eigenlijk  een  ideale  dag  er voor jou?

 ́s  Morgens  een  heerlijke  bosrit  maken  met mijn allerliefste grote zwarte paard Jurjen  en   ́s  middags  met  Han  en  de  kinderen  een  mooi  klompenpad  lopen  en  daarna   ́s  avonds  met  de  kinderen  onbedaarlijk  lachen  om  funniest  home videos.

Is  er  een  keerpunt  in  je  leven  geweest?
Zeker het moment dat ik Han leerde kennen in Amsterdam toen ik 30 was en wij samen hier in De Valk gingen wonen. En dat  de  kinderen  geboren  werden.  Want zij  zijn  mij  echt  gegeven  door  God.  Dankzij Han en de kinderen ben ik een heel ander leven gaan leven.
Een  ander  keerpunt  was  mijn  belijdenis. Ik twijfelde heel lang of dit wel zo belangrijk is, want mijn liefde voor God wordt  niet  anders  als  ik  belijdenis  heb gedaan.  Ik  bad  veelvuldig  om  een  duidelijk antwoord van God. Toen hoorde ik de preek van Paus Franciscus die hij bij zijn inauguratie (19 maart 2013) hield. Hij zei onder andere: “Ik wil er zijn voor álle gelovigen, want er is maar één ding wat  we  moeten  doen  met  z’n  allen  en dat  is  Christus  belijden.”  Dat  is  voor mij  het  zetje  geweest  om  belijdenis  te  doen.  Ik  dacht  ‘Dank  je  wel  God,  een betere  aansporing  had  ik  niet  kunnen  krijgen.’

Op  welk  moment  in  je  leven  was  je  het meest enthousiast?
Het dopen van onze kinderen. Het krijgen  van  de  kinderen  hebben  wij  ervaren als een Godsgeschenk. Dat wilden we zo graag kenbaar maken aan  iedereen  om  ons  heen.  We  hebben  iedereen  uitgenodigd  bij  de  doopdienst. Er kwamen toen ook hier uit De Valk  mensen.  Het  was  echt  een  feest met  God  en  iedereen  om  ons  heen.

Heb je een lijfspreuk?
Nou  weet  je,  mijn  valkuil  is  dat  ik  wel  eens  kan  blijven  hangen  in  ‘als  ik  dit gedaan  had  dan  …’.  Ik  blijf  dan  maar  twijfelen, maar mijn oma zei altijd: ‘Als hadden komt, is hebben te laat’ en ‘als je  alles  van  tevoren  weet,  kan  je  met een  dubbeltje  de  hele  wereld  rond’.  Ik heb  daar  veel  aan  als  ik  weer  eens  in zo’n  bui  zit.  Er  is  een  oude  smeekbede  die  aan  verschillende  wijsgeren  wordt toegeschreven waaraan ik me vasthoud als ik gestrest ben of me teveel zorgen maak  en  die  is:  ‘Geef  me  de  rust  dingen te accepteren die ik niet veranderen kan.  Geef  me  de  moed  dingen  te  wijzigen  die  wel  veranderen  kan.  Geef  me de wijsheid, het verschil tussen beide te zien.’