Maak kennis met: Peter Brinkman

‘Hij heeft mij gewild, vanaf het allereerste begin’

Peter Brinkman (64)

In 1979 leerde ik mijn vrouw Ria kennen toen we deelnamen aan een jongeren busreis naar Oostenrijk. Het was gelijk aan, het jaar daarop verhuisde ik naar Lunteren om in haar buurt te wonen en in 1981 trouwden we in de NH kerk alhier en gingen in een flat in Ede wonen. In 1985 verhuisden we naar nieuwbouw de Kempjes in Lunteren en kwamen in de Maranathakerk terecht. Later gingen we aan de Dingerlaan wonen en vierden pas ons 40jarig huwelijksjubileum.

Met welk Bijbelfiguur voel jij je wel verbonden en waarom ?

Met mijn naamgenoot Petrus; ik heb ook een impulsief karakter -al probeer ik dat te beteugelen- en heb soms ook m’n twijfels. Zou ik over het water durven lopen als God mij dat vroeg? En stel dat ik bedreigd zou worden, zou de haan dan ook drie keer voor mij kraaien?

Wie ben jij voor God?

(Peter is geraakt en wijst naar psalm 139) “In al Zijn liefde heeft God mij bedacht, Hij heeft mij gewild vanaf het allereerste begin”.

Met wie zou jij wel een dag willen optrekken?

Met Diederik Gommers, om te ervaren hoe het toegaat in de wereld van de intensieve zorg. Als OMT-lid moet hij zeer moeilijke beslissingen nemen! Hij moet echt een dikke huid hebben – of misschien vertrouwt hij wel op God?- terwijl hij probeert de wetenschap over het coronavirus toegankelijk te maken voor een breed publiek. Internet is daarbij een zegen èn een vloek, want wat hij allemaal over zich heen krijgt, ongelofelijk. Ik waardeer zeer hoe hij het doet.

Wat zou je graag doen maar heb je nooit gedaan?

Met een jeep over IJsland toeren en de geisers en het Noorderlicht zien. Helaas kun je er alleen per vliegtuig naar toe…ik had al vliegangst en toen ik vele jaren geleden vanaf Moskou naar huis moest, zag ik bij het instappen de piloot van onder het vliegtuig aankomen met in zijn hand een fietspompje de vliegtuigtrap opkomen! Ik wist niet wat ik zag, dat heeft mijn vliegangst geen goed gedaan…!

Hoe zou jij omschreven willen worden door anderen?

Ik heb er helemaal geen behoefte aan dat anderen mij omschrijven. Ooit besloot ik dat ik me dienstbaar voor de samenleving wil opstellen en blijf gewoon mezelf.

Je bent een bekend gezicht in de MK, wat doe je zoal?

Ik ben koster en maak het rooster voor de kostersgroep, doe het agendabeheer en draai mee in de Ontvangstcommmissie. Ik heb 18 jaar de papiercontainer gedaan en na 25 jaar kerkbalans lopen ga ik dat nu voor de allerlaatste keer doen, maar de organisatie van de Bazaar mis ik nu – in coronatijd-  echt wel. Na zoveel jaren op m’n vaste plek (elektra) ben je een vertrouwd gezicht, ook voor niet-kerkbezoekers. Ik werkte vooral in de Logistiek, ben nu met prépensioen en verveel me niet vaak, ook aan vrijwilligerswerk buiten de MK is er genoeg te doen.

Kun jij jezelf zijn in de kerk?

Vind je dat iedereen dat moet kunnen? Ja ik beleef de diensten met plezier en heb ik er vaak iets aan als geestelijke bagage voor de week die volgt. Iedereen is welkom in de MK, ongeacht achtergrond of wat dan ook. Dit is verankerd in het 2e gebod; Heb uw naasten lief gelijk u zelf. Je merkt dat mensen zich thuis voelen in de kerk. Eigenlijk is het raar – maar dat moet nu vanwege de caronamaatregelen-  dat we met de jas aan in de banken zitten!

Van wie kun je veel leren?

Ik ben in Apeldoorn opgegroeid, we waren thuis niet gelovig of kerkelijk meelevend, al ik ging wel naar de zondagschool van het Leger des Heils. Daar heb ik ervaren dat iedereen welkom was als we zongen, een Bijbelverhaal hoorden en na afloop een film keken. Maar wat me het meest is bijgebleven, is de hartelijke liefde en aandacht die ik kreeg van deze onbaatzuchtige organisatie. Daar en op de christelijke basisschool is het zaadje geplant. Toen ik veel later Ria leerde kennen en zij belijdenis deed, groeide dat verlangen bij mij ook en koos ik een paar jaar later heel bewust zelf.

Waar heb je spijt van?

Helaas moest ik op mijn 15e al gaan werken zonder een diploma op zak. Net getrouwd ging ik negen jaar lang wekelijks drie avonden naar school om mijn papieren te halen. Vroeger wilde ik graag sociale geschiedenis studeren, dat is het dus niet geworden. Maar gelukkig kregen onze kinderen wel de mogelijkheid om de studie van hun keuze te volgen. Ze kunnen beide erg goed leren en wij volgen hen met trots en dankbaarheid. Dochter José kreeg zojuist een benoeming aan de Universiteit Utrecht en zoon Alex is afgelopen jaar predikant geworden in Enschede.

Wat vond je belangrijk om je kinderen mee te geven?

Het geloof en je inzetten voor de medemens. Zo klein als ze waren, we namen ze mee naar kerk en vrijwilligerswerk.

Wat is jouw sterkte en wat is je zwakte?

Soms had ik nee moeten zeggen omdat ik teveel hooi op mijn vork nam, maar dat blijft een lastige. Ria zegt dan; “Hoho, wij zijn er ook nog!” Dat is wel goed om de balans er in te houden ja..

Wat was 2021 voor een jaar?

Soms vliegen de Corona- zorgen ons wel aan. Niet om het te ontduiken, maar af en toe zeggen we tegen elkaar; nu willen we het er even niet over hebben. Met het ouder worden komen er ook wel wat gezondheidsproblemen. Maar we zijn positief en willen vooral kijken naar wat we wèl hebben; elkaar en mogelijkheden. We zijn heel dankbaar dat we ons 40 jarig huwelijk konden vieren en dat onze kinderen zo goed terecht gekomen zijn. Ja, er waren mooie hoogtepunten om van te genieten.

Wat wens jij voor 2022?

Dat we  snel in verleden tijd over Corona kunnen spreken. En dat er meer aandacht is voor de tweedeling in de maatschappij in bijvoorbeeld het onderwijs, de (oneerlijke financiële) situatie van de jonge mensen door hun achtergrond die hun ontwikkeling in de weg kan staan. En ook dat we verdraagzamer worden naar elkaar.

Janneke van de Kaa

© 2020 Alle rechten voorbehouden​

Gemaakt met ❤ door Wim & Rogine​