Maak kennis met: Reinate Klomp

‘‘Jezus is de draad die zich verstevigt als we de verbinding met Hem aangaat. Dan worden we één in de Geest.’’

Reinate is getrouwd met Hans (49) en woont samen met hun drie kinderen:Hidde(21), Anke(19) en Dieke(17) en hond Denzo in de Kastanjelaan oost.Sinds een paar weken woont Anke op kamers.

Ben je altijd naar de Maranathakerk gegaan?
‘Nee niet altijd, maar sinds wij getrouwd zijn wel. Dus al vanaf mijn 22ste jaar. Daarvoor kerkte ik zelf in Ederveen, doordat ik als 14 jarige met een vriendin mee ging naar de kerk daar. Thuis gingen mijn ouders vanaf ongeveer mijn vierde jaar niet meer naar de kerk, dus wij ook niet. De drie oudsten zussen zijn nog wel met mijn ouders naar de kerk gegaan, maar na hun verhuizing gingen ze niet meer. Daardoor zijn de drie jongsten zelden in de kerk geweest.’

Wanneer voelde je je verbonden  met God?
‘In mijn pubertijd ben ik op een heel bijzondere manier door God aangeraakt. Mijn Duitse leraar begon eens de les met een dagboek opening waarbij hij zij: “Jongens, jullie gaan straks voor jezelf aan het werk. Maar eerst even luisteren, want ik heb hier iets voor iemand uit deze klas. Ik weet geen naam, maar ik moet dit lezen voor deze klas.” Wat er toen gelezen werd raakte mij zó aan. Mijn hart bonsde uit mijn lijf. Nadat hij het gelezen had, begon ik met hem een gesprek toen de anderen zelfstandig aan het werk gingen. Hij adviseerde mij om weer te gaan bidden. Zijn advies heb ik opgevolgd. Vanaf die tijd ging ik ook meer met mijn vriendin mee naar haar kerk in Ederveen.’

Wat maakt jullie als gezin betrokken bij de Maranathakerk?
‘Nadat ik Hans ontmoette, hebben wij voor ons trouwen besloten om samen naar de Maranathakerk te gaan, hier kerkte Hans al. De Maranathakerk is zo kindgericht dat sprak en spreekt ons enorm aan. We zijn samen naar catechisatie gegaan en hebben belijdenis gedaan. Wij ervaren alle twee op een andere manier de kerkdiensten. Dat is goed zo. Ik voelde me in deze kerk meteen al thuis. Na twee of drie jaar werd ik gevraagd mee te werken aan de kindernevendiensten. Ik heb het in totaal 19 jaar mogen doen. Hans en ik hebben samen een aantal jaren zeilkampen in Giethoorn gedaan. En dat is zo mooi, dat je samen met de jeugd mag leren wie Jezus is voor jou en wat Zijn betekenis mag zijn voor een ander. Nu zitten Hans en ik in de gemeente groei groep. Ik geniet daarvan. En als Hans trompet speelt in de kerk vind ik dat heel speciaal.’

Hoe ontdekte je dat de Maranathakerk een belangrijke plek blijft in je leven?
‘Gaandeweg die 19 jaren kindernevendienst mocht ik ontdekken dat ik niet alleen hoefde te doen, maar er ook gewoon mocht zijn. Na de kindernevendienst periode ben ik een paar jaar pastoraal medewerker geweest. Heel bijzonder om er voor anderen te mogen zijn en mensen echt te  ontmoeten. Sinds afgelopen juni mag ik in het ambt van ouderling van betekenis zijn voor sectie vijf. De weg daar naartoe was echt heel speciaal. Sinds de eerste Lock down verschenen er verhalen over hoop in het kerkblad van gemeenteleden en werd ik erdoor geraakt. Tegelijkertijd stond er in het kerkblad de mogelijkheid om mee te  doen met de cursus ‘Eenheid in Christus’. Dat kwam wel vier keer langs, ik voelde mij persoonlijk aangespoord. Al halverwege de cursus werd ik geraakt door de wetenschap dat God weer een stapje verder met me wilde. Dat ik verder mag leren, om in Zijn voetstappen verder te gaan om nog meer van betekenis te zijn voor anderen. Toen mij de vraag werd gesteld of ik een verhaal over mijn hoop wilde schrijven voelde het heel speciaal om de betekenis van Jezus te kunnen laten zien in mijn leven. Daarna heb ik op de vraag over het ouderlingschap een week lang God gezocht in mijn gebeden. Het bracht me de rust om het te mogen aanvaarden.’

Als Jezus voor je deur zou staan is dat dan een wonder?
‘Ja, zeker, dat is hèt wonder. Dat is God toelaten in je hart. Je zet je deur open. Het is bijzonder dat Jezus voor mij zo diep gegaan is, dat ik de deur van mijn hart echt open kan zetten. Hij heeft voor mij bij zoveel gebeurtenissen laten zien waarvoor ik bedoeld ben, daardoor kan ik Jezus toelaten in mijn hart. Altijd weer is er een reden dat ik er echt voor kan kiezen: Heer ik wil bij U zijn en ik wil bij U horen. Ik weet dat ondanks alle moeilijkheden, Jezus er is om je als mens op te vangen. Daarin schuilt de  kern van de zin en het wonder van mijn leven.’

Is de ‘zin van ons leven’ de verbondenheid met God?
‘Ja, helemaal. Laat ik het zo zeggen: Jezus is de draad van het leven. Ik bedoel daarmee dat het zin aan mijn leven geeft om die draad van het leven, Jezus, te leren pakken. Daardoor vind ik kracht in het mysterie om er in verder te gaan. Het is zo groot, zo veelomvattend. De verbondenheid met God zit daar helemaal in. Dit zegt God in Genesis 17:1B tegen Abraham: “Leef in verbondenheid met mij …” vervolgens belooft hij Abraham: “Ik wil met jou een verbond aangaan en ik zal je veel, heel veel nakomelingen geven.” Daar mogen wij vanuit verder gaan, want als wij die verbinding aangaan dan worden we één met de Hem in de Geest, zoals Paulus dat schrijft in 1 Korintiërs 6:17 “Maar wie zich met de Heer verenigt wordt met hem één Geest.” Ik zie het zo: als je ervoor kiest om met God te willen leven dan wordt de draad die ons zekert steeds dikker en steviger. De Heilige Geest heeft door Jezus’ dood heen, ons aangeraakt om God te volgen. In de zin van het leven vindt elk mens Zijn schepping, het is het ontdekken van je eigen openheid naar God. God geeft ons zoveel door Jezus, dat als mensen daarvoor willen openstaan dan ontvangen mensen deze verbondenheid. De mensen maken daarin zelf een keuze. Ieder mens, zelfs als je er niet mee bent opgevoed, kan je God leren kennen in de liefde die het ontmoet. En daarin ben je van betekenis, kan je zijn en doen wat op je pad komt.’

Is het van betekenis zijn voor anderen, iets wat zin geeft aan het leven zoals God het leven bedoelt?
‘Dat denk ik wel. Dankzij het aangeraakt worden door God en de betekenis van Jezus voor je, gebeurt er zoveel met andere  mensen om je heen. Soms mag je mensen ontmoeten die je helemaal niet zo goed kent en waar je toch veel voor mag betekenen. Dat is zo bijzonder. Dat je in de ander en met de ander de betekenis van God een plek geeft binnen de kerk, maar even zo goed erbuiten. Onlangs mocht ik van betekenis zijn voor een meneer die niet meer zo lang te leven heeft en niet veel in de kerk komt. Wij hebben een aantal maanden met elkaar een paar keer per week met elkaar  gesproken terwijl wij ieder ons hondje uitlieten. Op een gegeven moment, kon ik van betekenis voor hem zijn met gebed en liederen. Dat je namens God een teken en een wonder kan zijn voor de ander, is toch iets wat zeker zin aan het leven geeft. Dat zijn de pareltjes van het leven.’

Zijn er teksten die jou inspireren gaande weg de dag?
‘Zeker ik gebruik mijn stille tijd dagelijks om iets te lezen en te bidden. Dat kan uit van alles zijn, een dagboekje of de Bijbel natuurlijk. Sowieso koop ik als ik op vakantie ga altijd een mooi nieuw dagboek en daar kan ik zo van genieten! Toevallig heb ik afgelopen weken deze tekst meegekregen, die ik zo mooi toepasbaar vind, dat ik hem aan iemand heb geschreven op een kerstkaart.’

Waar geniet je nog meer van? Hoe ziet je ideale dag er verder uit?
‘Twee totaal verschillende type dagen: Wakker worden met de Italiaanse zon, lekker liggend op een ligbedje uitkijkend over het Lago Maggiore. Mooi boek lezen, lekker muziekje erbij en als afsluiting van deze heerlijke dag met ons gezin op het terras van een restaurant genieten van een fantastisch maaltijd. Dat is toch ideaal! Even zo goed, geniet ik van de regelmaat en het vertrouwde ritme van een normale dag. Als we niet in de coronatijd of een vakantietijd zijn, en ieder naar school en werk gaat. Tijd nemen voor mijn stille tijd, het huis op orde maken en vier keer per dag mijn hondje uitlaten, mensen bezoeken en ontmoeten, naar het Koor, de kerk en de Gemeente Groei Groep.’

Zijn er dingen die je deze coronatijd mist?
‘Ja vooral de mensen in de kerk. Absoluut het samen naar de kerk gaan. Zoomdiensten zijn wel inspirerend, sommige liederen zeker ook als je ze hard aanzet en meezingt. De beleving is toch heel anders als je ze met elkaar in de kerk zingt. Ik ervaar dat niet altijd als minder, want mensen ontmoeten kan nog wel, maar anders is het zeker wel.’

Tot slot, LEESTIP: Oog in Oog met Jezus van Samaa Habib met Bodie Thoene. ‘Als je nu kijkt wat er wereldwijd gebeurt kan je God alleen maar groter zien. Kijk nou wat er hier in Lunteren en in Nederland al in Zijn Naam gebeurt. Juist wereldwijd gebeuren er uit Zijn Naam heel bijzondere dingen. Ik heb onlangs dit prachtig boek gelezen. Het is een waar gebeurd verhaal over de bemoedigende betekenis die Jezus een Islamitisch meisje geeft in kracht en wijsheid als Hij haar  roept. De verbondenheid waarover we spraken tussen Jezus en ons wordt in dit boek wonder mooi beschreven als dit meisje de relatie met Jezus aan durft te gaan, èn door haar getuigenis Zijn relatie met mensen in haar omgeving betekenis krijgt. De kracht van deze verbondenheid is zo mooi!’

Karin Klootwijk-Elzinga

© 2020 Alle rechten voorbehouden​

Gemaakt met ❤ door Wim & Rogine​