Maak kennis met: Soretha Steenkamp

Ik spreek de taal van de bloemen

SORETHA STEENKAMP (1966)

Waar ben je geboren, uit wat voor gezin kom je en hoe was je leven in Zuid Afrika?
Ik ben geboren in de Noordkaap, als oudste van drie meisjes en werd een ‘Kalahari kind’ genoemd, vanwege het droge hete gebied waar ik mijn fantastische liefdevolle jeugd doorbracht, vol avontuur en altijd buiten spelend met vriendjes en familie. De demografie in Zuid-Afrika was in die tijd ongeveer 20% blanke bevolking en 70% zwart. Ik groeide op in een witte omgeving, zwarten kwamen wij tegen in de samenleving. Later hebben we als ‘overbruggingsgeneratie’ heel bewust de afschaffing van de apartheid meegemaakt, dat was een positieve ontwikkeling en een erg bijzondere periode in de geschiedenis. Mijn vader was technisch tekenaar staalconstructies voor de mijnen. We verhuisden naar Rustenburg toen ik ongeveer vijf jaar oud was; we gingen van de woestijn naar de bossen. Daarna verhuisde ik naar Pretoria, waar ik – na mijn middelbare school – als juniormedewerker in de financiële en verzekeringswereld terecht kwam. Ik werkte mezelf op, had bestuurlijke functies bij multinationals, maar besloot toen dat ik iets anders wilde met mijn leven. In de eerste plaats wilde ik een goede moeder voor mijn dochter Kayley zijn. Ik ging studeren voor taxateur waarna ik mijn eigen vastgoedbedrijf startte, het bedrijf liep goed, ik had het naar mijn zin en kon mijzelf prima redden.

Hoe heb je Jacques leren kennen?
Ik was al jaren alleen, mijn bedrijf groeide en kreeg steeds meer medewerkers. Op een dag kwam er een mooie lange man het kantoor binnenstappen. Na zijn scheiding had hij een sabbatical jaar genomen, had een baan nodig en was geïnteresseerd in het vak van makelaar. Ik nam hem in dienst en leidde hem op. Hij deed het fantastisch, hij was een van mijn sterren! De mensen hielden van hem…en ik ook en kreeg een relatie met hem! Een tijd later – ons beider kinderen hadden hun eigen weg gevonden- gingen we nadenken wat en hoe we nu verder wilden. Hoewel hij dat voor zich hield, ging Jacques’ hart nog altijd uit naar zijn bediening als predikant, maar omdat hij in dienst was van mijn groeiende bedrijf, hield hij dat voor zich. Ik had dat al lang aan hem gezien. Zo kwam dat ik hem voorstelde; ‘Wat zouden we doen als wij beide totaal blanco zouden beginnen? Wat houdt ons bezig, waar gaat ons hart naar uit?’ We maakten een diepe persoonlijke reis in groei en ontdekten dat we samen het avontuur aan wilden, een nieuwe uitdaging, de weg die God met ons wilde gaan. We hebben beide Nederlandse voorouders en Jacques was al één keer in Nederland geweest voor een predikanten-uitwisselingsprogramma. We ontdekten dat de Maranathakerk in Lunteren een predikant zocht en maakten via Skype kennis met de beroepingscommissie. Ons gebed was ‘Laat Uw wil geschieden, wij volgen’ en alles viel op zijn plek, alles klopte en voelde meteen goed, ondanks dat de coronatijd net begon. Wij hebben niet één keer getwijfeld of dit onze weg was; God maakte het ook duidelijk aan alle andere betrokkenen. Dat wij ervaarden dat wij hier heen gestuurd werden, heeft ons erg geholpen om ons aan te passen en ons snel thuis te voelen.

Hoe is het leven in Lunteren voor jou?
Om Jacques te steunen, het huis in te richten en te settelen, daar heb ik bewust een jaar voor uit getrokken, dat was goed zo. Ik ben een introvert mens, raak uitgeput van te veel prikkels om mij heen. Niet heel veel mensen kennen mij goed, maar ik heb geleerd om meer ‘extravert’ te zijn, ook ik heb mensen nodig in mijn leven en ben geïnteresseerd in hun verhalen. Bloemen zijn altijd een passie van mij geweest en in Nederland zijn bloemen in het dagelijks leven zo belangrijk! Momenteel volg ik de ‘Floral Academy’ aan het Pantion in Ede; alle onderdelen van de opleiding zijn fantastisch! Al mijn creativiteit kan ik er in kwijt! Zojuist heb ik mijn stage in een bloemenwinkel afgerond, ben sinds kort enthousiast lid van de Liturgisch bloemschik commissie en wil me verder bekwamen in het kunstzinnig werken met bloemen.

Kun je iets typisch Nederlands noemen?
Bloemen! Zeg het met bloemen, mensen geven hier elkaar onder alle omstandigheden bloemen. Ik vind het nog heel moeilijk om me goed in het Nederlands uit te drukken en bloemen helpen mij om te communiceren; ‘ik vind je lief’, ‘ik heb hartzeer met jou’, of ‘jij bent speciaal voor mij’; het heeft een heel diepe betekenis voor mij.

Is er een keerpunt in je leven geweest?
Ik leidde een onbezorgd leven tot op een dag, in januari 2013,  mijn jongste zusje door een automobilist verongelukte. Hij was dronken en reed 192 km per uur, de gevolgen waren diep traumatisch…voor haar jonge dochtertje, mijn ouders, onze hele familie, ja iedereen. Mijn zusje overleed na 4 weken. Ze was zo sprankelend, zo vol levenslust…we hebben haar dood na al die jaren wel aanvaard, maar het doet nog altijd erge pijn. Ik heb veel geleerd in die tijd, over mijzelf en over andere mensen. In de maand dat mijn zusje zwaargewond in coma lag, merkte ik hoe onbelangrijk geloofsverschillen zijn als het er op aan komt. Mijn ouders zijn heel conservatief, maar zagen dat Islamitische, Joodse en Katholieke gelovigen bereid waren voor ons Christenen te bidden en dat heeft zo veel voor ons betekend, we waren de bidders zo dankbaar. Ik heb daar veel over nagedacht; zou God wel naar ons en niet naar het gebed van anderen, die ‘anders geloven’ luisteren? Zouden wij ook zo voor andersgelovigen willen bidden? Tot dan dacht ik altijd dat het geloof waar ik mee opgevoed was, het ware geloof was. Maar God discrimineert niet! Kerkmuren vielen weg toen het zo ontzettend zwaar was; we hebben zoveel liefde ervaren, dit was echt een keerpunt voor mij.

Welke plaats neemt God in jouw leven en wie is Jezus voor jou?
God maakt plek voor mij in ‘Zijn leven’; het is niet aan mij, maar aan Hem, zo ervaar ik dat. En Jezus brengt voor mij liefde, vrede en dankbaarheid.

Welke dag in je leven zou je wel over willen doen?
De dag voor mijn zusjes ongeluk, dan had ik willen voorkomen dat ze in de auto stapte. Maar verder is elke dag een avontuur en wil ik wel overdoen, want ik ben een positief mens en denkend aan mijn zusje ben ik zo dankbaar dat ik mag leven!

Zijn er dingen die je anders zou willen voor de MK en waarom?
Nee, juist de verschillende opinies en belevingen, maakt de Maranathakerk zo’n dynamische en stimulerende gemeente. Belangrijk aspect is om het veilig te houden, de verschillen te koesteren, niet als bedreiging te zien. Jacques is een echte bruggenbouwer en als Predikant helemaal op zijn plek en als Pastoriemoeder voel ik me ook thuis hier.

Wat zou je graag aan anderen geven?
Bloemen, haha! Maar vooral ‘onvoorwaardelijke aanvaarding’. Ik heb moeite met het feit dat mensen elkaar niet onvoorwaardelijk kunnen accepteren. Dit is zo belangrijk voor mij door hoe ik zag dat het in Afrika was;  daar is het verschil heel groot. Als je eenmaal onder aan de ladder staat, kom je haast niet omhoog. Ik wil iedereen even respectvol behandelen, geen verschil maken.

Komend weekend vieren we Pasen, wat betekent dat voor jou?
Pasen is een Heilige tijd; een tijd van bezinning, her-innering en genezing.

Je mag zondag een lied opgeven. Wat wordt het?
Het lied ‘Gebed’ van Koos du Plessis. Het in het Afrikaans.

Janneke van de Kaa

Laat my nooit die grond verlaat nie.
Laat my in U skadu bly.
Gee dat elke aardse vreugde en vrees,
eindelik nietig word vir my.

Elke afdraai paadjie ken ek.
Elke keer het ek verdwaal.
Elke keer het u my iewers kom haal.
Maak dit Heer, die laaste maal.

Elke dag is ‘n gedagte.
Elke kamer net gehuur.
Elke aardse droom van rykdom en roem,
net ‘n skadu teen die muur.

Wat ek is, is net genade.
Wat ek het, is net geleen.
Eintlik smag ek na U waters van rus.
Lei my Heer vanaand daarheen.

—-

Laat me nooit de grond verlaten.
Laat me in Uw schaduw blijven.
Geef dat elke aardse vreugde en angst,
eindelijk leeg wordt voor mij.

Elke afslag die ik ken.
Ik verdwaalde elke keer.
Elke keer dat U me ergens kwam ophalen.
Maak het Heer, een laatste keer.

Elke dag is een gedachte.
Elke kamer net verhuurd.
Elke aardse droom van rijkdom en roem,
slechts een schaduw tegen de muur.

Wat ik ben, is slechts genade.
Wat ik heb, is slechts geleend.
Eigenlijk, smacht ik naar Uw wateren van rust.
Leid mijn Heer daar vanavond heen.